ΤΑ ΧΑΠΙΑ ΜΟΥ


Δεν τραγουδώ γιατί μ΄ αγάπησες,
όταν σμίξαν οι δρόμοι,
ούτε γιατί εσύ μου χάρισες
και τη ζωή σου ακόμη, στο νέο σταυροδρόμι.


Δεν τραγουδώ γιατί μ΄ αγκάλιασες
όταν μείναμε μόνοι,
ούτε γιατί εσύ μου άναψες
τη φλόγα που με λειώνει, κι ας με εξημερώνει.


Μα τραγουδώ γιατί μου στάθηκες...

με ήλιο του καλοκαιριού
και με βροχή και χιόνια,
μα και με φώτα αστεριού
μαζί μου τόσα χρόνια.


Και τραγουδώ γιατί δε χάθηκες...

αφού μαζί μου περπατάς
στον ίδιο τον παράδρομο
και φυσικά δε σταματάς,
τρέχεις σαν σε διάδρομο.


Και τραγουδώ γιατί τρελάθηκες...

κόλλησες την αρρώστια μου,
δαγκώνεις και ξυράφια,
σφίγγεις τα υπογλώσσια μου
μα δε σε πιάνουν χάπια.!!




video